Terapia EMDR (Eye Movement Desensitization and Reprocessing) jest formą psychoterapii zapoczątkowaną przez obserwacje i badania przeprowadzone przez Francine Shapiro w latach osiemdziesiątych ubiegłego wieku.
W tej formie psychoterapii uwzględniamy aspekt neurofizjologiczny. Terapia EMDR korzysta z naturalnej zdolności, jaką posiada nasz mózg, do przetwarzania trudnych i traumatycznych wspomnień. Proces ten odbywa się dzięki bilateralnemu przetwarzaniu, głównie poprzez ruchy gałek ocznych (ale nie tylko). Mózg przetwarza wydarzenia i sytuacje, które spowodowały rany psychiczne, blokady oraz negatywne przekonania o własnej osobie i swoim życiu, a także nieadaptacyjne wzorce funkcjonowania.
Przetwarzanie trudnych wspomnień w terapii EMDR pomaga odnaleźć zdrowe i adaptacyjne przekonania oraz wzorce funkcjonowania. Proces ten przywraca równowagę i prawidłową komunikację między trzema kluczowymi strukturami mózgu:
Pod wpływem przeżytych stresów i trudnych traumatycznych doświadczeń, a także w stanie PTSD, równowaga między tymi trzema strukturami mózgu ulega zmianie. Terapia EMDR pomaga mózgowi przetworzyć te trudne wspomnienia, „przenosząc” je do kory przedczołowej, co pozwala na przywrócenie równowagi i umożliwia adekwatne reagowanie na stres oraz różne trudne sytuacje i wspomnienia.
Terapia EMDR jest terapią ustrukturyzowaną i opartą na badaniach naukowych. Jest rekomendowana przez Światową Organizację Zdrowia (WHO), Amerykańskie Towarzystwo Psychiatryczne i Psychologiczne oraz Międzynarodową Organizację Stresu Traumatycznego jako skuteczna metoda leczenia stresu pourazowego.
Terapia EMDR została także uznana za skuteczną formę terapii przez wiele międzynarodowych organizacji, w tym:
Zainteresowanych terapią EMDR zachęcamy do skorzystania z biblioteki Francine Shapiro i innych źródeł, w których można uzyskać dostęp do informacji, w tym artykułów naukowych dotyczących terapii EMDR:
