Odruch obejmowania Moro

Odruch obejmowania Moro

Odruch ten związany jest z każdym ze zmysłów. Ma duże znaczenie jako mechanizm przetrwania
w pierwszych miesiącach życia. Pomaga w wykonaniu pierwszego oddechu po urodzeniu i pozwala wyprostować ciało po 9 miesiącach spędzonych w pozycji embrionalnej. Jest pierwszą formą automatycznej reakcji organizmu, zwanej reakcją „walki lub ucieczki”. Niemowlę nie potrafi ocenić, czy bodziec niesie za sobą realne zagrożenie i pień mózgu włącza automatyczną reakcję. Odruch pobudza wydzielanie adrenaliny i kortyzolu, które powodują wzrost wrażliwości na bodźce i wzrost natężenia reakcji.

Symptomy wskazujące na niezintegrowany odruch obejmowania Moro

Dziecko:

1. Ma problemy z układem przedsionkowym, koordynacją ruchową, chorobę lokomocyjną.
2. Ma reakcję strachu na dotyk.
3. Ma problemy z układem okoruchowym i widzeniem oraz percepcją np. efekt braku selekcji wzrokowej, oraz duża podatność na rozproszenie.
4. Wykazuje brak tolerancji na nagłe, niespodziewane zdarzenia, dźwięki, ostre światło itp.
5. Ma problemy z odbiorem wrażeń słuchowych.
6. Może mieć alergie i obniżoną odporność.
7. Może mieć niepożądane reakcje na leki.
8. Może mieć niska wytrzymałość fizyczną i emocjonalną.
9. Ma trudności w przetwarzaniu nagłych bodźców ruchowych np. w chwytaniu niespodziewanie rzuconej piłki.
10. Ma niechęć do zmian i niespodzianek- małe zdolności przystosowawcze, trudności
    w podejmowaniu decyzji, strach przed podjęciem ryzyka.
11. Jest nadmiernie wrażliwe, skłonne do tworzenia fantastycznych obrazów i marzeń.
12. Jest niestabilne emocjonalnie, ma skłonność do strachów i fobii.
13. Wchodzi w relacje zależności, ma trudności z więzią, brak wewnętrznej wolności, odwagi
    i zaufania.
14. Ma słabą koordynację między myśleniem i działaniem, słabą samoorganizację.
15. Ma niskie zdolności adaptacyjne, predyspozycje do stresu.

Wtórne objawy psychologiczne

Ciągły niepokój (niezwiązany z rzeczywistością), wahania nastrojów, zmienne emocje, napięte mięśnie, problemy z przyjmowaniem krytyki, ponieważ dziecku trudno jest przyjmować zmiany, wysoka aktywność i następujące po niej wyczerpanie, problemy z podejmowaniem decyzji, niskie poczucie własnej wartości i związane z tym poczucie zagrożenia i zależności od innych oraz potrzeba kontrolowania tego, co się dzieje.